אין "די צייטונג" די וואך ערשיינט א בריוועלע ווי עמיצער באקלאגט זיך אז די אויסדריק: קענסט שרייען חי וקים! קומט פון די משכילים, לאמר אזוי צו זאגן: עס וועט דיר נישט העלפן דאס בעטן זיך ביים חי וקים, כביכול. דאס איז כפירה, טענה'ט ער.
דער שרייבער גיט נישט אן קיין היסטארישע מקורות צו זיין קלעים.
איך וואלט, וויט אלל דאא רעספעקט, מחולק געווען.
מיר שיינט ליבערשט צו זאגן אז דער אויסדריק קומט פון דעם מנהג ביי יוצר, ווען עס קומט צו "חי וקיים נורא ומרום וקדוש" הייבט זיך דער עולם אונטער (כמנהג קוויטלעך, ווען איינער קלאפט צוועלף צוועלף) און מ'שרייט אויס דאס פיסקא. לאור הנ"ל לויטעט דאס ווערטל, עס וועט דיר נישט העלפן דאס שרייען -אזוי ווי ביי- חי וקיים. כנ"ל
צו וואס איך טרעף "נישט" דעם פשט איז דער אויסדריק: עס וועט דיר נישט העלפן קיין פודינו ומצילנו... והוא פליאה.
דער שרייבער גיט נישט אן קיין היסטארישע מקורות צו זיין קלעים.
איך וואלט, וויט אלל דאא רעספעקט, מחולק געווען.
מיר שיינט ליבערשט צו זאגן אז דער אויסדריק קומט פון דעם מנהג ביי יוצר, ווען עס קומט צו "חי וקיים נורא ומרום וקדוש" הייבט זיך דער עולם אונטער (כמנהג קוויטלעך, ווען איינער קלאפט צוועלף צוועלף) און מ'שרייט אויס דאס פיסקא. לאור הנ"ל לויטעט דאס ווערטל, עס וועט דיר נישט העלפן דאס שרייען -אזוי ווי ביי- חי וקיים. כנ"ל
צו וואס איך טרעף "נישט" דעם פשט איז דער אויסדריק: עס וועט דיר נישט העלפן קיין פודינו ומצילנו... והוא פליאה.