ווער געדענקט (דען נישט) דעם אויסדרוק: דא אין די זייט איז די א טראק מיט אייער, קיינער זאל נישט נעמען...
צדיקים ילכו בם ופושעים "זאלן זיך איבערטאמבלען דערמיט". (איך געדענק נישט פונקט דעם ל' הפסוק, אבער דאס מיינט ער).
ווען דו בארגסט א סעלעפאן, זאג צו וועם דו רעדסט, ס'איז א געבארגטע סעלפאן "רוף מיך נישט צוריק דערויף".
נישט בארגן א נעקטעל טעלעפאן, און אריינקליקן בטעות די אלע נעקסטעל-רעדיא-קאנעקשענס. מ'האט נישט די נעקסטע פאר שעה קיין מנוחה.
נישט גרעבצן, נישט שליקעצען, און נישט גענעצין ווען דו ביסט נישט אין דיין פריוואטע צימער.
אויב דארפסטו אין ביהכ"ס, איז דאס דיין'ס אזאך, דארפסט דאס פאר קיינעם נישט איינמעלדן.
אין א ביהמ"ד בית הכסא, ווען דו שפילסט א געים אויפן סעלעפאן, לעש אויס די Sound.
האסט גענדיגט אפליינען אלע תגובות, אלע אשכולות אלע פורום'ס, דו האלטסט שוין ביים פארמאכן הייד-פארק (האסט שוין אמאל געהאלטן ביי אזא מצב?....) לייג אריין אין א אשכול: געוואלדיג [בילד – נישט אפגעהיט]. אדער: גוט געשריבן [בילד – נישט אפגעהיט] וכדו'.
אדער לייג נישט אריין!
וויאזוי דו ווילסט.
אדער, לייג אריין א קליין פינטל, מ'זאל כאטש וויסן אז דו לעבסט. קארג נישט, קענסט דאך נאך אמאל טראכטן, וואס הייסט? איך זאל אוועקגעבן "מיין פינטל" פאר יענעם, ס'וועט דיר ווערן קלאמקע אויפן הארץ, האב נישט מורא, לייג עס אויס, מיר וועלן אייך דאס באצאלן ביי די ערשטע געלגנהייט.
צוריק ווי מיר האבן געהאלטן, וואס נישט צו טוהן.
ווען דו קומסט ארויס פון מקוה, נעם נישט נאר די האנטוך וואס דו האסט פריער געלייגט.
אויך, איך בעט דיך, צוריק נישט די האנטוכער, עפן נישט די קניפס פון די האנטוכער, מאך נישט קיין פרישע, נאר אויף דיינס.
ווען ס'קומט זיך צוריק אנצוטוהן, ביטע מיט רחמנות, טוה נאר אן "דיין אייגענע וועש". אפילו דו האסט אין פלאן צו הענגן שפעטער א צעטל פארטוישט די וועש...
נישט אנכאפן די גאנצע שליים פון די נאז, מיט די צוויי פינגער'ס, און אזוי עס אראפשאקלן אויף דער ערד.
א האנטוך איז נישט געמאכט געווארן זיך צו קראצן במקומות המכוסים.
א חלום, איז דיין אייגענע פריוואטום, דארפסט דאס מיט קיינעם נישט מיטטיילן, אפילו ס'איז געווען גאר שוידערליך און היבש אינטערעסאנט.
צום שלוס, מיין ערשטע תגובה אין דעם אשכול מוזטו נישט ליינען.
צדיקים ילכו בם ופושעים "זאלן זיך איבערטאמבלען דערמיט". (איך געדענק נישט פונקט דעם ל' הפסוק, אבער דאס מיינט ער).
ווען דו בארגסט א סעלעפאן, זאג צו וועם דו רעדסט, ס'איז א געבארגטע סעלפאן "רוף מיך נישט צוריק דערויף".
נישט בארגן א נעקטעל טעלעפאן, און אריינקליקן בטעות די אלע נעקסטעל-רעדיא-קאנעקשענס. מ'האט נישט די נעקסטע פאר שעה קיין מנוחה.
נישט גרעבצן, נישט שליקעצען, און נישט גענעצין ווען דו ביסט נישט אין דיין פריוואטע צימער.
אויב דארפסטו אין ביהכ"ס, איז דאס דיין'ס אזאך, דארפסט דאס פאר קיינעם נישט איינמעלדן.
אין א ביהמ"ד בית הכסא, ווען דו שפילסט א געים אויפן סעלעפאן, לעש אויס די Sound.
האסט גענדיגט אפליינען אלע תגובות, אלע אשכולות אלע פורום'ס, דו האלטסט שוין ביים פארמאכן הייד-פארק (האסט שוין אמאל געהאלטן ביי אזא מצב?....) לייג אריין אין א אשכול: געוואלדיג [בילד – נישט אפגעהיט]. אדער: גוט געשריבן [בילד – נישט אפגעהיט] וכדו'.
אדער לייג נישט אריין!
וויאזוי דו ווילסט.
אדער, לייג אריין א קליין פינטל, מ'זאל כאטש וויסן אז דו לעבסט. קארג נישט, קענסט דאך נאך אמאל טראכטן, וואס הייסט? איך זאל אוועקגעבן "מיין פינטל" פאר יענעם, ס'וועט דיר ווערן קלאמקע אויפן הארץ, האב נישט מורא, לייג עס אויס, מיר וועלן אייך דאס באצאלן ביי די ערשטע געלגנהייט.
צוריק ווי מיר האבן געהאלטן, וואס נישט צו טוהן.
ווען דו קומסט ארויס פון מקוה, נעם נישט נאר די האנטוך וואס דו האסט פריער געלייגט.
אויך, איך בעט דיך, צוריק נישט די האנטוכער, עפן נישט די קניפס פון די האנטוכער, מאך נישט קיין פרישע, נאר אויף דיינס.
ווען ס'קומט זיך צוריק אנצוטוהן, ביטע מיט רחמנות, טוה נאר אן "דיין אייגענע וועש". אפילו דו האסט אין פלאן צו הענגן שפעטער א צעטל פארטוישט די וועש...
נישט אנכאפן די גאנצע שליים פון די נאז, מיט די צוויי פינגער'ס, און אזוי עס אראפשאקלן אויף דער ערד.
א האנטוך איז נישט געמאכט געווארן זיך צו קראצן במקומות המכוסים.
א חלום, איז דיין אייגענע פריוואטום, דארפסט דאס מיט קיינעם נישט מיטטיילן, אפילו ס'איז געווען גאר שוידערליך און היבש אינטערעסאנט.
צום שלוס, מיין ערשטע תגובה אין דעם אשכול מוזטו נישט ליינען.